शब्दयात्रा

काप्री करून आमची सहल परत नेपल्स मुक्कामी आली तोवर रात्रीच्या जेवणाची वेळ झाली होती.परत ते "प" पासून नाव असणारे पदार्थ खायची जराही इच्छा नव्हती! म्हणून एखादे फळ खाऊन घेऊ ठरवून भोजनगृहात गेले तर तिथे म्हणे आज व्हरायटी आहे इटालियन जेवणाची.खाऊन तर बघा! म्हंटलं बघूया! मग शेफने लसान्या आणि ब्रुशेट्टा अगदी दिमाखात स्वतः येऊन वाढलं.हे दोन्ही पदार्थ आमच्या डोंबिवलीच्या प्रसाद हॉटेलमध्ये मी बर्याचदा खाते.चक्क चांगले लागतात! पण इथे लसान्या म्हणजे चामट पास्ता शीट्स मध्ये बेक करून चीज.निव्वळ वाईट लागत होते.ते सोडून ब्रुशेट्टा खावे तर त्यात कोरड्या ब्रेड्वर फक्त टोमॅटो घातलेला! आमच्या डोंबिवलीकर शेफकडून इटालियन शेफला ट्रेनिंग देणे अत्यंत जरूरी आहे अशी खूणगाठ मनाशी बांधून जेवणातून पळ काढला!दुसर्‍या दिवशी ट्रेवी फाऊंटन आणि वॅटिकन सिटी असा मोठा दौरा होता. सकाळी लवकरच बस निघाली.तीन तासांनंतर रोममधल्या एका बोगद्यापाशी सर्वांना सोडून बस गेली.इथुन पुढे पर्यटकांच्या बस रोमच्या आत येऊ शकत नाहीत.इथून रोमचा पदयात्री पण अतिशय गर्दी असणारा विभाग सुरू झाला.जिथे बघावे तिथे हिन्दी चिनी भाई भाई! आजूबाजूल...

पॉम्पेहून परतताना सोरेंतो नावाच्या गावाला भेट आहे एव्हढाच पर्यटन संस्थेच्या माहितीपत्रकात उल्लेख होता.त्यामुळे,उगाचच प्रेक्षणीय स्थळांची नावं वाढवायला हे सोरेंतो टाकलंय असा माझा समज होता.पण बसने एक वळण घेतलं आणि अनपेक्षितपणे सोरेंतोचा देखणा देखावा समोर आला.मागे वेसुवियस पाठराखणीला.भुमध्य समुद्राचं निळंशार पाणी आणि समुद्रात घुसणारं बंदराचं टोक.जाताना लिंबाच्या आणि संत्र्याच्या मोठमोठ्या बागा लागत होत्या.संत्री तर रस्त्याच्या कडेलाही झाडांना लगडलेली होती.तीही भलीमोठी!ती कोणी पळवत कसं नाही असले (!) विचार आम्ही करत असताना आजुबाजुचं सुंदर गाव दाखवत बस मुख्य पार्किंगला येऊन थांबली. इथुन पुढे हे गाव पायी फिरायचं.समोर देखणे गुलाब फुललेला ताटवा,अप्रतिम हवा आणि सर्वत्र भरून राहिलेला लिंबाचा सुवास.परीकथेतल्या भटकंतीला निघाल्यासारख्या आम्ही दोघी निघालो.छोटंसं टुमदार गाव.छोटी छोटी स्मरणवस्तूंची दुकानं एका रस्त्याला तर मधल्या चौकात एक छानसा पुतळा.तिथे बसून आरामात खात पीत सुशेगाद बसलेले लोक. सगळं वातावरण उत्फुल्ल्,आनंदी.पर्यटकांचे घोळके ट्रॅममधून फिरत होते.त्या आनंदाचा आपल्याला आपोआप सं...